Tek başıma kahvaltı yapacağım günlerde tüm servis tabaklarını çıkarmamak için buzdolabının önünde elimde bir tabakla durup hızlı hızlı aklımdakileri tabağa dolduruyorum. Çoğu günler aynı şekilde kahvaltı yaptığımı sanırken arada çektiğim fotoğraflara bakınca yaşadığım anı çok güzel yansıttığını fark ediyorum. Örneğin üstteki fotoğraf bugünkü kahvaltım. Annemin kendi yaptığı ve bana eve dönerken birkaç parça verdiği çekirdekli ekmek, dün pazardan aldığım çok sevdiğim kan portakalları…
Birkaç hafta öncesinde ise kayınvalidemin verdiği Feriye’nin zeytinyağında bekleyen peynirleri, yumurta krizimin belirtileri…
Çoğu günler kahvaltım bebeğin uykusuna denk gelince fotoğraflayacak obje ararken buluyorum kendimi. Bu yüzden son kare de bu hafta mutfağın girişine eklenen son detaydan.
Hafta sonu bizim içinde saatlerce dolaşabileceğimiz Nuxx’tan alıp mutfağın hemen karşısındaki minik hole yapıştırdığımız Studio Nommo‘nun kuşları. Kuşların en güzel tarafı da Ayşe İkbal’in her gördüğünde ci-ci! diyerek sevmeye çalışması…
Bir Cevap Yazın