
Bir önceki yazıda duyurmaya çalıştığım minik bir yardım isteğine gelen yanıtlar o kadar güzeldiki… 2 haftadır dünyanın her yerinden okula telefonlar gelmiş, pek çok okuyucu, hatta dernek yardım yapacaklarını belirtmiş. Cemile hanım köye kıyafetleri dağıttıklarını, bundan sonrakileri de aynı sefaleti çeken komşu köylere yollayacaklarını belirtti.
Ülkemizde kardeşliğe, dayanışmaya en çok ihtiyaç duyulan günlerde, sizler gibi insanların var olduğunu bilmek geleceğe karşı umutlarımı arttırdı. Portakal Ağacı bana dayanışmayı, düşünceleri farklı farklı olsa da yardıma ihtiyaç duyulan her yerde insanların tek bir yürek olabileceğini kanıtladı. Şimdi sıra tek yürek olup Van'daki yaraları sarmakta. Bana kardeşliğin en güzel örneğini gösteren Portakal Ağacı ailesi adına inşallah bu hafta dağıtımına başlanacak kitabımdan alacağım tüm telif ücretini Van'a yollayacağım.
Sarıgöl İlköğretim Okulu adına da ne kadar teşekkür etsem fotoğraflardaki tebessümlerin içtenliği kadar güzel anlatamam duygularımı. İşte mutluluğun fotoğrafları:

Ben en çok bu fotoğrafı seviyorum, lastik pabuçlar elde, botlar ayaklarda…





kelimat için bir cevap yazınCevabı iptal et