portakal ağacı

Günlerdir sosyal medyada en çok Twitter’da vakit geçirince ne zamandır aklıma gelmeyen ya da gelse de kovalamaya başladığım fikirler yeniden gün yüzüne çıkmaya başladı. Her birimiz farklı farklı hayatlar yaşıyoruz. Kimimiz aldığımız eğitimlere uygun işlerde çalışıyoruz, kimimiz hayatımızda çok yanlış yollar, işler seçtiğimize üzülüp duruyoruz. Gerçekleştiremediğimiz hayallerimiz aklımıza gelince biraz ah edip hayatımıza devam ediyoruz. Ama tüm dünyada seslerini en çok çıkaran, her alanda en çok başarılı olan birbirine destek olanları izliyorum yıllardır. %90’ı kendi aldığı eğitimle ilgili çalışmıyor. Hatta önemli bir kısmı üniversite eğitimi almamış. Belkide en büyük etkeni gözden kaçırıyordum tüm bu zamana kadar. O çok başarılı olan, seslerini en çok duyuranlar… Alanlarında marka olan ya da hiç değilse benim için en önemlisi “Hayallerini Gerçekleştirmiş Olan”var bunu bir hayal gibi değil de “Bir Görev” gibi görmüşlerdi.

Rabbimin Yüreğime Yerleştirdiği Görevler

Düşünüyorum da yıllardır yapmak istediklerim var, kimine “zamanım yok!”, kimine “bunun için yeterli imkanım yok”, kimine “sana mı kaldı bu alanda bu kadar önemli isimler varken!” dedim. Bu hayallerime bakıyorum da hepsi bir ucundan insanlara faydalı olabilecek şeyler. Ümmet bilinci içerisinde “bu alanda çabalayan bizden birileri var!” dedirtebilecek işler. Dünyalık bir hayalim oldu mu nasıl da bal gibi de çabalıyor, zaman ve imkanı buluyorum oysa! Ama adım atmadıklarım azıcık zamanımdan feragat etmem, kendimi azıcık zorlamam, rahatımı bozmam gereken işler. Rabbimin görev olarak içime yerleştirdiği çabalar bunlar halbuki!

Arkadaşlarımla konuştuğumda her birimizin yapmak istediği farklı farklı şeyler var; kimi akademide ilerlemek, kimi dikiş dikmeyi öğrenmek, kitap yazmak, bir sanat/spor dalında ilerlemek ve daha yüzlerce hayalleri olanlar…

“Bu çabaların her biri bir görev işte!” dedim dün kendime. Belki çok büyük bir iş yapacağız, belki küçücük bir çaba olacak ama birilerine umut olacak! Binler duymasa bile seni görecek ve senden ilham alıp o yola baş koyacak biri muhteşem gelmiyor mu? Belki ileride biri “evet ben de ondan gördüm ve ilk adımı attım!” diyecek.

Gazanız Mübarek Olsun!

Yıllardır ne hayallerimiz varsa aslında hepsini Rabbim bizdeki -kendimizde göremediğimiz/olmadığını sandığımız- potansiyeli görerek yerleştirdi içimize! Hayal değil onlar görev! Küçük/saçma/abartı ya da anlamsız değiller! Öyle olsaydı Rabbim içinize o isteği koyar mıydı? Rabbimiz sizdeki potansiyeli görerek içine yerleştirdi o umut tohumunu. Bugün o tohumu sardığınız bezlerden çıkartıp toprağına ekme günü! Minicik bir can suyu yetecek ilk köklerini salmasına. Bugün yıllardır içinizde sakladığınız hayalle ilgili ilk adımı atma günü. Burayı okuyana kadar yıllardır sakladığınız hayali düşündüyseniz bile tohumu gün yüzüne çıkartmışsınız demektir, artık çok geç! Gazanız mübarek olsun 🙂 Madem bu benim göre Keşke birilerine anlatsam derseniz aşağıya yorum yazabilirsiniz, yorumunuzu okuyan her birimiz nasıl destek olabileceğimizi düşünürüz ya da bana e-posta yollayabilirsiniz, haticeozdemir@gmail.com adresim, muhabbetle!